AA.VV
Upanishadak Indiako testu filosofiko-metafisikoak ditugu, zaharrenakK.a. VIII. eta IV. mende ingurukotzat jotzen direlarik. Ezaguera(Veda) sakratuaren bilakaeraren gorena edo burutzea suposatzendutenez, "ezagueraren gailurra edo amaiera" (vedanta) izenarekin ereezagutzen dira. Aldi berean, pentsamendu-tradizio konplexu bezainsakon baten hasiera boteretsua eta eraginkorra ere badiragaurdaino.
Upanishad hitza "doktrina esoteriko" edo "irakaspen sekretu"zentzuarekin erabili izan bada ere, adierarik zaharrena "sakonekokidetasun", "lotura" edo "konexio" da. Horrela, Upanishaden hizpidenagusia gizabanakoaren, izadiaren eta absolutuaren arteko harremanadugu. Azken finean, printzipio indibidualaren (atman) eta printzipiokosmikoaren (brahman) arteko funtsezko identitatea aldarrikatzeradatoz.
