Este ensaio propón unha defensa da cultura humanística nun mundo degran desenvolvemento científico, tecnolóxico e produtivo, mais no quea persoa carece moitas veces dunha verdadeira soberanía e dunhaplenitude de horizontes e expectativas culturais e vitais. Unhacultura e unha educación ricas en valores e enraizadas no social,atentas ás descubertas das ciencias naturais e sociais e ás creaciónstécnicas e tecnolóxicas, poden constituír unhas ferramentasimprescindibles para a emancipación humana e a realización vital. Omundo da cultura é fascimante. Protagoniza a mellor partitura do serhumano. A cultura é esixente, pero outorga xenerosas doses defelicidade, pracer e, sobre todo, o logro dunha fecundante vixilia.Dun escoitar os sons do silencios. Dun ver máis alá. Este libro quixoabordar algúns aspectos desa viaxe.
