«A póla branca», que se inicia cun espléndido limiar sobre os haikus e a súa tradición, trasládanos á capacidade creativa de Xavier Seoaneante ese xénero e ofrécenos versos enormemente actuais, sintéticos,moi ocorrentes, persoais, capaces de abraiar. En palabras de JuanMartínez-Casanueva Viqueira, son haikus «máis preocupados por captar a impresión do momento, por atender a voz da natureza, por deixarselevar pola admiración ante todo acontecer que por dar cumprimento áformalidade do canon estrófico. Están entre o sentimento panteísta e o asombro cósmico, onde tamén hai sitio para a experiencia cotiá, ourbano, o pop».
