A faceta de poeta de Marcial Valladares (Vilancosta, A Estrada1821-1903) aparece na historia da literatura galega frecuentementeescurecida pola súa outra actividade literaria como narrador. Nonobstante, debemos ter presente que o autor de "Maxina ou a fillaespúrea" (escrita en 1870 e publicada en 1880) compuxo arredor demedio cento de composicións poéticas que, aínda que de desigualcalidade, presentan como mérito o feito de seren precursoras no uso do galego nos primeiros tempos do rexurdimento literario. Sen dúbida, as súas primeiras composicións poéticas, de 1844, 1845 e 1846, a súaprimeira manifestación literaria reflectida en poemas como "A unpaxariño",xunto ás pezas de Alberto Camino, sitúan ao escritor daEstrada como un dos fundadores da nosa Renacencia literaria.A presente edición da obra poética en galego de Marcial Valladares,preparada por Xosé A. Fernández Salgado, profesor da Universidade deVigo e especialista na obra de Marcial Valladares, sobre quen preparou a súa tese de doutoramento, recolle medio cento de composiciónsescritas por Valladares ao longo de case medio século, dende 1844 a1891. Ofrécese, pois, por vez primeira, un volume que compila as súaspoesías dispersas por xornais e publicacións da época, e algunha outra inédita. Precursor, como Francisco Añón ou Alberto Camino, osprimeiros poemas de Valladares traslocen os sentimentos esensibilidades das vivencias persoais, e son debedoras das formas etemáticas románticas propias da altura do século. Non obstante estesversos comparten presencia cos de asuntos costumistas, que se tinguenás veces de leves críticas sociais, e con outros tipicamente populares en formas e motivos.
