Nunha sucesión de escenas tranquilamente horribles, O gran cadernopreséntanos sen enfeites, sen un chisco de sensiblería, unha fábulaincisiva sobre as desgracias da guerra e do totalitarismo, máis taméné unha auténtica novela de aprendizaxe dominada polo humor negro. Nagran vila que ocupan os exércitos estranxeiros, a vida tornouimposible. A seca ameaza. Así pois, unha nai conduce aos seus fillosao campo, á casa da súa avoa. Terrible avoa: analfabeta, porca, avara, mala e mesmo asasina, dálles unha vida ben dura aos xemelgos. Lonxede se deixar abater, estes aprenden sós as leis da vida, da escrita eda crueldade. Abandonados a si mesmos nun país preso pola guerra,privados do máis mínimo referente moral, dedícanse a anotar cada día,nun gran caderno, o balance dos seus progresos e a lista dos seuslogros.
