Malia os tímidos avances que se produciron nas primeiras décadas
do século XX, non foi nada doado para as mulleres a incorporación
aos espazos públicos. As irmandiñas non foron unha excepción e a
súa proxección pública foi abondo limitada se a comparamos coa dos
compañeiros, mais o seu compromiso e actividades non foron enabsolutoirrelevantes. Quer no activismo inicial tras o nacemento dasIrmandades,quer nos coros e agrupacións teatrais, na actividade intelectual
no Seminario de Estudos Galegos, no desenvolvemento editorialgalego, na actividade política, no espallamento do ideal galeguistaerepublicano, na defensa da lingua, na escrita... Alí estaban asmulleresgalegas cuxas traxectorias se recollen neste libro, para tentar cubrir uninxusto baleiro.A través dunha pescuda perseverante en hemerotecas, arquivos,fundacións, a través de fontes orais, a autora de Irmandiñasconfirmoudocumentalmente que na acción social, cultural e política, tamén
estaban elas, mais ese mantelo tan opaco que as cubriu e que apenasdeixou pasar unha raiola de luz sobre as súas vidas e accións,foinasenvolvendo até a actualidade. Todas as que figuran no librodesenvolverona súa actividade no período 1916-1936 e pódense encadrar dentrodas entidades, asociacións, grupos ou organizacións que encabezan
cada capítulo. Mulleres que deixaron a leira decruada e a semente
botada. É tempo de recolleita.
