Neste novo libro de Ferreiro, o seu primeiro conxunto de relatos,atopará o lector case todo o acervo narrativo tradicional: ánimas enpena, o lobo, encantos, serpes, a estadea, nunhas historias contadasco sabor inxenuo e marabillado dos contos referidos a carón do lumenas lareiras aldeanas.Dunha maneira case insensible, con esanaturalidade de quen está a describir algo moi seu, Ferreiro métenosna vida de aldea, no seu máis puro quefacer cotián, en historias quediscorren sen alardes, coa suavidade da auga do río no remanso, antesde precipitarse no rodicio do muíño, como tamén a horizontalidadenarrativa se precipitará finalmente nun cadoiro inesperado por máisesperado que o tivésemos.Co medo nas mans trae a nós un mundo que xamorreu, un mundo que os novos, para coñecelo, terán que llo buscar óslibros. Ferreiro coñoceuno, e viviuno, por iso hai tanta verdade nosseus relatos, aínda que non todos os contos pertenzan á tradiciónpopular. Especialmente dous deles, lévannos a outros mundos distintos. O medieval en A morte de Orlando, unha das historias máis suxerentesdesta entrega. E o mundo dos robots, dos centros de investigaciónespacial, en A estraña historia de Dolores, un relato inquietante, que por veces nos trae lembranzas do cine.
