AA.VV
Foi a literatura quen popularizou o carácter sacro do monte dendeantigo. Son moitos os autores que insisten na súa denominación deOlimpo, velaí senón a Ramón Otero Pedrayo, quen o describe así: "Omonte, formado por enormes masas de granito adopta unha forma de grave testa, e aínda florecen nas súas fisuras as figueiras salvaxes dasque falan o P. Sarmiento e Jovellanos nas súas Notas de viaxe.Chamouselle un dos Olimpos célticos de Galicia e é, en verdade, un dos máis fermosos montes litorais dela". Pero agora, grazas ao traballodivulgador da Asociación Monte Pindo Parque Natural, sabemos que nundocumento de doazón, recuperado no Tombo de Celanova, con data doo ano 942, xa se recollía esta condición: "In Carinota... cum suo montesacro".
