Un pintor que sabía o que facía.
Achegas á obra pictórica de LuísSeoane.
Recóllense neste volume catro ensaios dedicados adistintos aspectos
da obra plástica de Luís Seoane (Bos Aires, 1910 - A Coruña, 1979).
Ao longo dos diferentes estudos saliéntase como o estilo creado e
desenvolvido por Seoane durante máis de catrodécadas é froito dun
traballo intenso e rigoroso, que parte datradición da modernidade
internacional para a partir destaconstruír os alicerces dunha pintura
profundamente galega, e que se sitúa fortemente inserida nos valores
da tradición occidental, áque se achega con intenso rigor.
En contraposición cocostumismo dominante en moitos pintores
galegos, Seoane, partindode temas semellantes, depura a linguaxe até converter os mesmos temasnun universo propio, que, sendo intensamente persoal, consegue que nos impliquemos neles, que os sintamos como algo que nos singulariza dexeito intenso, ao tempo intelectual e afectivo.
Faise fincapéen que estamos perante unha obra que é froito dunha
elaboradareflexión e que tende a unha progresiva esquematización
dasfiguras, favorecida polo uso dunha pintura plana e o contrastede
cores e liñas interdependentes en equilibrio coarealidade.
Os logros deste labor, ben evidentes para quen seachegue á pintura,
o gravado e o deseño de Luís Seoane, supoñen undos capítulos
máis importantes na construción dunha arte galegaaberta e firmemente ancorada no mellor da correntes internacionais. Asúa maneira de concibir a arte nace, xa que logo, de frutíferasestratexias de representación das que vai agromar parte do máisvalioso da pintura galega do século XX
Un pintor que sabía o que facía.
Achegas á obra pictórica de LuísSeoane.
Recóllense neste volume catro ensaios dedicados adistintos aspectos
da obra plástica de Luís Seoane (Bos Aires, 1910 - A Coruña, 1979).
Ao longo dos diferentes estudos saliéntase como o estilo creado e
desenvolvido por Seoane durante máis de catrodécadas é froito dun
traballo intenso e rigoroso, que parte datradición da modernidade
internacional para a partir destaconstruír os alicerces dunha pintura
profundamente galega, e que se sitúa fortemente inserida nos valores
da tradición occidental, áque se achega con intenso rigor.
En contraposición cocostumismo dominante en moitos pintores
galegos, Seoane, partindode temas semellantes, depura a linguaxe até converter os mesmos temasnun universo propio, que, sendo intensamente persoal, consegue que nos impliquemos neles, que os sintamos como algo que nos singulariza dexeito intenso, ao tempo intelectual e afectivo.
Faise fincapéen que estamos perante unha obra que é froito dunha
elaboradareflexión e que tende a unha progresiva esquematización
dasfiguras, favorecida polo uso dunha pintura plana e o contrastede
cores e liñas interdependentes en equilibrio coarealidade.
Os logros deste labor, ben evidentes para quen seachegue á pintura,
o gravado e o deseño de Luís Seoane, supoñen undos capítulos
máis importantes na construción dunha arte galegaaberta e firmemente ancorada no mellor da correntes internacionais. Asúa maneira de concibir a arte nace, xa que logo, de frutíferasestratexias de representación das que vai agromar parte do máisvalioso da pintura galega do século XX
