Nalgures, nunha casa da Toscana italiana, o último agasto do séculoXX, ao longo dunha agonía que durará un mes enteiro, un home quecombateu pola libertade do seu país conta a súa vida coa lucidez dafebre e as alucinacións provocadas pola morfina. Tristano, nome tomado dun personaxe do poeta Leopardi, fai vir á cabeceira do seu leito unescritor para recoller o testemuño dunha vida que reflicte o séculoque está a piques de rematar. A pregunta que percorre a novela toda, e que Tabucchi se fai sen querer responder definitivamente, é a de seunha narración pode abranguer a xeometría ambigua dunha vida: as súascontradicións, as dúbidas, as omisións, os desexos incumpridos, aspresuntas lembranzas ou os autoenganos. O destino persoal dun heroecomo Tristano, cargado simultaneamente de esperanza e desespero, dexenerosidade e amargura, achega ao lector ou lectora un fresco desesenta anos de historia de Italia e de Europa, coas súas traxedias efalsos pasos adiante, ata a irrupción do derradeiro episodio detiranía: a farsa televisiva.
