Ariadna lembra aqueles vinte días felices que pasaron entre a mañá enque chegou á aldea na furgoneta dos panadeiros e a mañá en queValente, o seu avó, a deixou no aeroporto, camiño de Canadá, ondeemigraron os seus pais despois de ser despedidos do traballo. Díasinesquecibles de verán nos que esta rapaza de case doce anos aprendeuna casa da Albariza o nome de cada unha das árbores e a identificar oson do río e da fervenza, do merlo e do paspallás. Da man do avóValente, Ariadna abre os ollos a un mundo que é por última vez e aunha maneira de camiñar pola vida que durará sempre. Unha novela emocionante, que paga a pena ler aos dez e aos cincuentaanos. Un relato moi fermoso que describe de que estamos feitos, comose conforma a propia vida e onde, con quen, ou como ordenamosprioridades.
Ariadna lembra aqueles vinte días felices que pasaron entre a mañá enque chegou á aldea na furgoneta dos panadeiros e a mañá en queValente, o seu avó, a deixou no aeroporto, camiño de Canadá, ondeemigraron os seus pais despois de ser despedidos do traballo. Díasinesquecibles de verán nos que esta rapaza de case doce anos aprendeuna casa da Albariza o nome de cada unha das árbores e a identificar oson do río e da fervenza, do merlo e do paspallás. Da man do avóValente, Ariadna abre os ollos a un mundo que é por última vez e aunha maneira de camiñar pola vida que durará sempre.
Unha novela emocionante, que paga a pena ler aos dez e aos cincuentaanos. Un relato moi fermoso que describe de que estamos feitos, comose conforma a propia vida e onde, con quen, ou como ordenamosprioridades.
