Premio Ramón Piñeiro de Ensaio 2002. Rei Ballesteros achégase aHamlet, e faino cunha visión moi persoal á vez que extremadamenterigorosa, interpretándoo como síntoma e expresión da nova concepcióndo tempo e da vida, concepción que separou a sociedade e a culturatradicional dun mundo no que a medición e o cómputo comezaban a ser os verdadeiros protagonistas. Un libro que nos redescobre a cerna dasociedade do século XXI ao constatar a pasaxe dun tempo "harmónico",natural e local, a outro eminentemente urbano e cosmopolita quepretende ignorar as contricións da natureza e no que prima alinealidade, a aceleración e a présa. A partir desta constatación, que vertebra e dá unidade conceptual ao ensaio, Rei Ballesteros realizaunha serie de suxestivos achegamentos a temas tan fundamentais na nosa cultural coma o amor, a morte, a familia, a orixe e a comunidade.
