Velaquí unha indagación filosófica practicada na obra prima de Eduardo Pondal Queixumes dos pinos (A Coruña, 1886), incidindo en temasnovos, non tratados, ou en cuestións debatidas, mais tratadas agoracunha perspectiva renovada. Así, non sendo novo reparar nosexo-amor-xénero, neste ensaio son salientados feitos, ángulos epropostas diferentes. Mais, nos outros casos, non é nova apenas aachega proposta, senón mesmo a temática estudada. O divino e o humano, a saudade, e Galiza, o seu nome, son cuestións até agora moi poucotratadas. E teñen gran relevancia, a comezar na nosa culturaconterránea contemporánea (mais tamén alén dela). Esta indagaciónfilosófica calla nunha análise e interpretación deses temas, a partirdo texto pondaliano, no cadro do pensamento filosófico occidentalcontemporáneo, comprobando, e poñendo, ao tempo, en valor, a riquezado poemario de Pondal. Queixumes dos pinos, lido máis de cen anosdespois de ser escrito e inserido na cultura filosófica occidentalcontemporánea, resulta unha caixa de sorpresas, mellor dito aínda,unha illa do tesouro.
