Entre frecuentes alusións a Castelao, a quen se homenaxea no propiotítulo, Os tres de nunca é a historia do Bocoi, do Patacón e mais doMilorde, tres amigos ben diferentes entre si, por clase social,formación, traballo, mesmo aparencia física, aos que decontadoseparará a Guerra Civil. Trátase dun texto coral de estruturafragmentaria onde van entrando, saíndo e recuncando moitos outrospersonaxes unidos por viviren na cidade da Coruña e pola sorte de quevelen por eles os trasnos, outrora petrificados nos canzorros de todas as igrexas rurais.
Non é este un relato sobre a Guerra Civil: crúzaa en escenarios deGaliza, Asturies, Madrid e... París, mais non se detén nela, senón que persegue os seus personaxes por toda a Guerra Mundial en Francia,Inglaterra e sobre todo en Galiza, á marxe de toda épica, para deterse na equívoca actitude dos gobernos británicos fronte ao franquismo.
É esta tamén a historia de como guerra e política transforman os seres comúns, como «unha boa persoa» chega a converterse nun infame sendubidar que está a obrar ben, como a desidia, o medo, a preguiza e aalienación acaban por estragar os nobres ideais. A intervención domarabilloso non chega para mudar o curso da Historia cando oencadeamento dos conflitos consegue aterrorizar os propios seresdiminutos que enchen os nosos campos, aldeas e cidades.
Novela monumental que transita polos vieiros do memorialismoficcionalizado, sitúa a Nacho Taibo como un dos narradores dereferencia da narrativa galega de entre séculos.
