Uli está farto de que seu pai sempre lle diga o mesmo. Sempre o mesmo. Cada vez que ten un pensamento que o ilusiona, un desexo de que ascousas cambien, sempre ten que escoitar: Ti aínda cres nos peixes decores! Uli pensa que ten que demostrarlle a seu pai que hai algo máisque o diñeiro, o traballo e os negocios... Ten que atopar os peixes de cores. Na súa viaxe atopa un vento exiliado, unha rapaza que toca osaxo, un vello que ama o mar rodeado de sereas, a un neno da guerra... Tódolos que temos pequenas e grandes ilusións andamos tralos peixesde cores. E atopalos ten moito de rebeldía.
