Neste tempo de recoñecemento do voluntariado, o autor propón nun mesmo texto ensaístico un manifesto a prol do voluntariado, unha análisecrítica deste fenómeno, unha caixa de ferramentas para animadores eresponsables de voluntariado, e, se non abondase, unha achegaconceptual novidosa sobre o pensamento social en Galicia. Unha obracon vontade explícita de intervención que ao mesmo tempo que ilusionacritica, unha obra ao tempo instrumental e teórica sobre ovoluntariado social concibido e pensado dende Galicia como unha achega necesaria a un proxecto de humanización da convivencia planetaria.Unha proposta ética sobre un camiño posible para a humanización daconvivencia.González Avión propón nesta segunda entrega da serieXERAIS ENSAIO, bebendo das fontes da democracia cristiá, dasocialdemocracia e das novas ideas da democracia radical eparticipativa, unha reflexión crítica sobre a natureza e sobre aarticulación social do voluntariado, sexa en relación ao Estado e aoMercado, sexa na correlación entre as organizacións e as persoas,reparando en diversoas aspectos desta práctica socialmentetransformadora: a sensibilización, a convocatoria, a acollida, amaduración persoal e grupal, a formación e sobre todo a profundización sobre a experiencia e as relacións interpersoais. E esta crítica arealiza González Avión dende o marco apaixonado do compromiso persoale social: un paixón que nos leve a comprometer a vida e a procurar axustiza.
