Algúns deles obedecen a vellas teimas do autor, como a comparanza daemigración galega coa irlandesa e a faceta como xornalista e políticoemigrante do escritor Eduardo Blanco Amor. Outros tratan da proxección transnacional de símbolos e mitos en Galiza e América, exemplificadapola figura de Rosalía de Castro e a súa recepción e mitificaciónentre os emigrantes. no resto analízanse asuntos coma a traslación dogaleguismo ás colectividades galegas de alén mar a través, neste caso, da particular percepción que da súa experiencia trasterrada elaborouCastelao, inclúese tamén unha interpretación global do exilio galegode 1936-39, a súa dinámica e a súa peculiaridade dentro do exiliorepublicano español, e do exilio galego en Europa, menos coñecido mais non menos influente, e da súa interacción coa evolución da oposiciónantifranquista en Galiza.
