Coma un borrón de tinta chinesa sobre un caderno en branco.Así cae a sombra de Mamá Corvo sobre as árbores.Arroupado coa súa manta de neve, o bosque dorme.Mamá Corvo gralla dende unha póla.?Cinco minutos máis ?bocexa o vento...O bosque é o nevado escenario onde se atopan Mamá Corvo e Avó Oso, que interrompeu o seu letargo invernal, incapaz de lembrar onde agochouun segredo. Non está entre as árbores, nin no tobo, nin na lagoa? e ainseguridade da dúbida faino sentirse vulnerable.O misterio envolve esta fermosa obra narrativa na que a natureza
é un personaxe máis, unha natureza humanizada pola poéticado texto de Pedro Mañas, con metáforas que acentúan o ton descritivoda historia.
