Escribir este libro foi para min como aprender a ler, coma se meachegase á linguaxe, ás palabras, co mesmo respecto e coidado de quense achega á dinamita. Así describe William Faulkner (New Albany,1897-Oxford, 1962) a súa experiencia con O ruído e a furia, a súacuarta novela, publicada en 1929. A historia da ruína e decadencia dafamilia Compson, no Sur dos EUA, segue a representar para o lector dehoxe ese mesmo desafío, o da literatura como reinvención da linguaxe.Ao tempo, é un magnífico exemplo do pulo que posúe unha narracióninspirada na vida, ese "conto contado por un idiota, cheo de ruído ede furia, que nada significa", segundo deixou dito Shakespeare enMacbeth.Velaquí un dos fitos da narrativa do século XX.
