Este volume reúne trinta e nove pezas breves escritas por ManuelLourenzo entre 1973 e 2015, as máis delas inéditas ou publicadas enrevistas e folletos, e algunhas representadas. Monólogos, diálogos ealgunhas coralidades compoñen o corpus desta colección teatral,destinada a públicos, lectores e lectoras transparentes ou opacos,nítidos ou escuros, con moitísima ou nula atención polo teatro. Asísucede coas dezaseis pezas do primeiro capítulo dirixidas, aínda quenon unicamente, a ", Solitarios". Como as do segundo, ", ARolda ", , implican a todas as persoas que non se consideranimplicadas. Mentres as do terceiro, ", Contratempo ", ,convidan a xogar ás advertidas. Por último, as catro pezas de ",Azul ", axudan a achegarse a un horizonte que podemos chamarlímite... Pezas todas que abalan do estupor ao interese, da afirmación á dúbida, do ruído ao silencio. Un teatro de todas as cores,gobernado pola arpa tendenciosa de Denís e pola xenialidade dunclásico do noso teatro contemporáneo.
