HERMIDA, MODESTO / HERMIDA GARCIA, MODESTO
Din os prologuistas: Modesto vive a vella e rica fala familiar dasterras de Cea e así, esa lingua coa que esgaza o silencio aparecefonda e vizosa, rica e cunha enxebreza que ole a morea de bagazofumegante e vaporoso ou a arrecende e brava xesta montesía. Un valor o da lingua auténtica, da tradición e sabedoría, que se converte enpresenza necesaria nunha voz que se prece de querer ser persoal enosa. A súa voz, as súas palabras, xorden desde o fondo latexar dacaste nunha expresión propia, por veces sublime.
