na butaca aborda de maneira poética e optimista o tema do esquecemento como doenza tipo demencia ou alzhéimer que adoita instalarse nasmentes de persoas de certa idade.
A obra, parrindo da idea do vivir no presente desa personaxe que estáesquecida -perdida do seu pasado e do seu futuro, tamén- achéganos aunha realidade que por veces nos amosa paz e outras anguria,falicidade ou rabia. E xunto a ela imos do cómico ao escatolóxicopasando polo transcendente.
Na butaca tamén é un alegato -poético- a favor da vida vivida nopresente. Ao fin e ao cabo, quen non pensou algunha vez que oesquecemento nos faría máis felices?
