Malia pertenceren os escritores aquí considerados a xeraciónsliterarias diferentes, cómpre sinalarmos que non faltaronas relacións entre varios deles. Eduardo Blanco-Amorsempre consideraría o director literario de Nós como un dosseus mestres gratuítos no Ourense da súa formación intelectual.Pola súa parte, con motivo do pasamento de Risco,Celso Emilio dedicaríalle na revista Destino (11-V-1963)o poema ?A herdanza?, que logo recompilaría en Viaxe aoPaís dos Ananos, xa sen dedicatoria.Son ben coñecidas as relacións polémicas entre CelsoEmilio Ferreiro e Luís Seoane na posguerra, orixinadas polaimaxe que dá da emigración o celenovés nese volume de1968, pero non se ha de desatender nese enfrontamento tantoa traxectoria política do poeta de Celanova durante a GuerraCivil como a súa ascendencia estética sobre os membrosdas novas xeracións a partir dos anos sesenta.As cartas que Luís Seoane dirixe a Blanco-Amor testemuñancumpridamente a súa admiración polo novelista ourensán,a quen lle edita A esmorga, mais non debemos ocultaras escasas relacións habidas entre eles en Bos Aires, a pesarde participaren os dous nas actividades culturais do CentroGalego e de sucedérense na dirección da revista Galicia. Doque non hai dúbida é da grande admiración que sentía Blanco-Amor polo artista coruñés, como proban os diferentesartigos que sobre el publicou desde a década dos cincuenta.
Malia pertenceren os escritores aquí considerados a xeraciónsliterarias diferentes, cómpre sinalarmos que non faltaronas relacións entre varios deles. Eduardo Blanco-Amorsempre consideraría o director literario de Nós como un dosseus mestres gratuítos no Ourense da súa formación intelectual.Pola súa parte, con motivo do pasamento de Risco,Celso Emilio dedicaríalle na revista Destino (11-V-1963)o poema ?A herdanza?, que logo recompilaría en Viaxe aoPaís dos Ananos, xa sen dedicatoria.Son ben coñecidas as relacións polémicas entre CelsoEmilio Ferreiro e Luís Seoane na posguerra, orixinadas polaimaxe que dá da emigración o celenovés nese volume de1968, pero non se ha de desatender nese enfrontamento tantoa traxectoria política do poeta de Celanova durante a GuerraCivil como a súa ascendencia estética sobre os membrosdas novas xeracións a partir dos anos sesenta.As cartas que Luís Seoane dirixe a Blanco-Amor testemuñancumpridamente a súa admiración polo novelista ourensán,a quen lle edita A esmorga, mais non debemos ocultaras escasas relacións habidas entre eles en Bos Aires, a pesarde participaren os dous nas actividades culturais do CentroGalego e de sucedérense na dirección da revista Galicia. Doque non hai dúbida é da grande admiración que sentía Blanco-Amor polo artista coruñés, como proban os diferentesartigos que sobre el publicou desde a década dos cincuenta.
