Premio García Barros 2006. Lois esperta un día pola mañá cedo edescobre que a súa muller xa non está na casa. Tampouco responde aschamadas telefónicas. A angustia da soidade inesperada, dodescoñecemento e do temor, acaba por abrirse paso cara o temidofracaso da parella, a separación. Cunha prosa musical e mordaz, Manuel Veiga (Monforte de Lemos, 1960) fai confluír nesta novela, gañadorado Premio García Barros 2006, a historia dun home e dunha muller quese buscan e a dunha cidade, metáfora do Vigo actual, que, coma eles,tamén quere recoñecerse e aceptarse nas súas grandezas e nas súasmiserias, no seu pasado e no seu presente.
