A principios do século XIV, os cátaros parecían definitivamenteeliminados. A herexía que socavara as cimentacións da igrexa católicapor fin fora erradicada, logo de dous séculos de desapiadada cruzada.Porén, os altos cumios dos Pirineos son demasiado inaccesibles, mesmopara os predicadores do papa. Alí, os habitantes da pequena aldea deMontaillou mantéñense fieis á doutrina dos chamados homes bos, unhaespecie de sacerdotes que, na clandestinidade, difunden a herexía pola rexión. Mais nunca foi a igrexa amiga de mirar para outro lado.
Tres personaxes (unha nobre castelá, un humilde pastor e un membro
da Inquisición) achégannos a súa visión sobre o enfrontamento finalentre dúas formas de rezar, entre dous xeitos de vivir. Ao cabo dassúasvidas, as lembranzas flúen e espertan a nostalxia dun tempo en quepuxeron a súa prezada liberdade por enriba daquilo que outras xentes,outros homes, decidiran que tiñan a obriga de ser.
HAI SANTOS QUE NON QUEREN IR AO CEO.
Parte I: de cans e lobos
Aprincipios do século XIV, os cátaros parecían definitivamenteeliminados. A herexía que socavara as cimentacións da igrexa católicapor fin fora erradicada, logo de dous séculos de desapiadada cruzada.Porén, os altos cumios dos Pirineos son demasiado inaccesibles, mesmopara os predicadores do papa. Alí, os habitantes da pequena aldea deMontaillou mantéñense fieis á doutrina dos chamados homes bos, unhaespecie de sacerdotes que, na clandestinidade, difunden a herexía pola rexión. Mais nunca foi a igrexa amiga de mirar para outrolado.
Tres personaxes (unha nobre castelá, un humilde pastor eun membro
da Inquisición) achégannos a súa visión sobre oenfrontamento final
entre dúas formas de rezar, entre dous xeitosde vivir. Ao cabo das súas
vidas, as lembranzas flúen e espertan anostalxia dun tempo en que puxeron a súa prezada liberdade por enribadaquilo que outras xentes, outros homes, decidiran que tiñan a obrigade ser.
