HAI CU

Se a poesía quere intimidade e reflexión, tempo, un dos sitios quemellor lle acaen hoxe é o váter: Hai cu, e polo tanto tamén hai medo.Ser retraído quere tempo. Tempo abondo para facer (de ventre) unhabreve e(va)cuación. Tempo que se inviste, por exemplo, en faceren assúas pintadas os vates públicos nos váteres públicos. O váter redutoúltimo do eu, do nós, do noso, do noxo. Un libro de poemas para colgar nun cordel no cravo en que espetamos as follas do xornal para noslimpar, de par da cadea da cisterna do váter. Mentres hai cu, haiesperanza.