Traballo sobre a vida, obra e pensamento deste escultor cuxa obra enpedra, moi abundante nos espazos públicos da nosa cidade, fala da súaextraordinaria capacidade de traballo e da admiración que tiña caraos arxinas, os canteiros que falaban no verbo, e aos que consideraba xamaruas, compañeiros.Ó longo dos anos traballando a pedra, cando xa as canas branquearonfai tempo, as arrugas son camiños fondos e decátase un do tempopercorrido, sentindo nostalxias fuxidas, loitando coas pedras feitasobras.De tal xeito fas un reconto das cousas do pasado e atópaste conmilleiros de feitos para contar, Así, hoxe, perto da xubilación,despois de tantos anos limando pedras e recordos, quero deixarescrito neste libro a experiencia das cousas que a un lle acontecene que son moitas. Entre elas falaremos do verbo dos arxinas, dosrefráns, das costumes e segredos á hora de acomete-las pedras,tanto no arrincalas coma no asentalas, da música, das lembranzase da cultura en xeral que forma parte da nosa vida.
