Diotenez, katuek bederatzi bizi badituzte. Mementoko, gizakiok bizibakarrekoak gara. Hiltzeko pro- gramatuak. Sortzez hilkorrak. Bakanbatzuetan, ustegabeko bigarren bizia eskaintzen zaie, emaitza gisa,gizon-emakumeei. Atearen bestaldetik berriz jin direnakheriotz-bazterretan ibili izan direnak dira. Near Death. Etzanik, argi zuri distirantari so daudela, bizi osoa iragan izan zaie arinki beren baitan. Beren gorputzetik kanpo aterarik, hari begira egon dira.Mingarria izan zaie gorputzaren berreskuratzea, heriotzaren etabiziaren mugetan bidaiatzea. Lehen hilik orain berriz bizirik. XabiBordak galdetzen duen moduan: «zenbat bider gehiagotan hil behar algara guztiz hiltzeko?».Bizirik den hildakoa gizaki bera ote da? Berbera? Antzekoa? Gaur zeingorputzetan bizi ote da? Lehengoan? Gerokoan? Nor da hilen erresumatik itzuli den hori? Zertara etorri ote da berriz? Nolakoa ote da orainbizirik eta lehen hilik zen haren begirada? Herio-bidaiatik itzulidenak zer ote dio bere lehengo biziaz? Hitz batez, nor ote da mintzodena? Nor idazten ari dena? Hastapeneko gizakia hil zen. Zergatikhartu ote du luma ondotik jin den gizakiak? Zertarako idazten otedigu? Lekukotasuna pasarazteko? Intimotasun unibertsala ukitzeko?Zenbat ote dira idazleak? Bat? Bi? Nor da idazten diguna?Poetaren hitzek tximisten gisan distiratzen gaituzte. Maiz iluna denmundu itsuan, bidea argitzen digute. Azken finean, Dicharryren poesien oihartzun gisa Leire Bilbaoren hitz hauek zaizkigu heltzen gogora:«Zuk zerorrek zeniostan hiltzea baino latzagoa dela ez jakiteazertarako bizi garen».TIMBERLAKE WERTENBAKER
