DFW nas profundidades da tristeza infinita.
As cancións que llescantaban aos cativos.
(2 obras)
En DFW nas profundidades datristeza infinita, Dans afronta un audaz reto dramatúrxico, entre orelato biográfico e o delirio posmoderno, baixo a etiqueta de "nonficción". Unha obra sobre o proceso creativo e as rivalidadesliterarias que explora os episodios que forxaron a amizade de dous dos máis grandes novelistas americanos contemporáneos: David FosterWallace e Jonathan Franzen.
A acción d`As cancións que llescantaban aos cativos (XXIV Premio SGAE de Teatro Jardiel Poncela)desenvólvese nas cidades de Vigo e Santiago de Compostela durante aprimavera do movemento 15-M, uns meses antes de que ETA anunciase, enoutubro de 2011, o cesamento definitivo da actividade armada, eremóntase aos anos do terrorismo máis duro e dos GAL. Rosalía, unhapresa de ETA que vén de saír da prisión despois de cumprir a súacondena, dá os primeiros pasos da súa nova vida en liberdade mentresBrais, cuxa nai o abandonou cando tiña dous anos, trata de descubrir o segredo que agacha a súa marcha.
Sobre As cancións... a críticaescribiu:
"Raúl Dans produce unha peza de valor, en diversossentidos: dramático, ideolóxico e literario" (Xesús GonzálezGómez).
"Xentes sen pasado, sen presente, sen futuro. O conflitoparticular tórnase universal" (Manuel F.Vieites).
"É un pracerasistir aos xiros, engados e reviravoltas que propón o autor" (Xerardo Couto).
"As cancións... resulta un difícil pero reveladorexercicio de indagación no real social e persoal, unha aprendizaxedura, que manca tanto como galvaniza, que proe porque nos fai máisfortes e conscientes. A vida que supura." (Armando Requeixo).
"Untexto, coma todos os deste escritor, para ler e, por suposto, taménpara representar" (Miguel Sande).
DFW nas profundidades da tristeza infinita.
As cancións que llescantaban aos cativos.
(2 obras)
En DFW nas profundidades datristeza infinita, Dans afronta un audaz reto dramatúrxico, entre orelato biográfico e o delirio posmoderno, baixo a etiqueta de "nonficción". Unha obra sobre o proceso creativo e as rivalidadesliterarias que explora os episodios que forxaron a amizade de dous dos máis grandes novelistas americanos contemporáneos: David FosterWallace e Jonathan Franzen.
A acción d`As cancións que llescantaban aos cativos (XXIV Premio SGAE de Teatro Jardiel Poncela)desenvólvese nas cidades de Vigo e Santiago de Compostela durante aprimavera do movemento 15-M, uns meses antes de que ETA anunciase, enoutubro de 2011, o cesamento definitivo da actividade armada, eremóntase aos anos do terrorismo máis duro e dos GAL. Rosalía, unhapresa de ETA que vén de saír da prisión despois de cumprir a súacondena, dá os primeiros pasos da súa nova vida en liberdade mentresBrais, cuxa nai o abandonou cando tiña dous anos, trata de descubrir o segredo que agacha a súa marcha.
Sobre As cancións... a críticaescribiu:
"Raúl Dans produce unha peza de valor, en diversossentidos: dramático, ideolóxico e literario" (Xesús GonzálezGómez).
"Xentes sen pasado, sen presente, sen futuro. O conflitoparticular tórnase universal" (Manuel F.Vieites).
"É un pracerasistir aos xiros, engados e reviravoltas que propón o autor" (Xerardo Couto).
"As cancións... resulta un difícil pero reveladorexercicio de indagación no real social e persoal, unha aprendizaxedura, que manca tanto como galvaniza, que proe porque nos fai máisfortes e conscientes. A vida que supura." (Armando Requeixo).
"Untexto, coma todos os deste escritor, para ler e, por suposto, taménpara representar" (Miguel Sande).
