Novamente a escritura exorciza o baleiro (perda, soidade, sensentido)na procura dunha restitución. De aí a imaxe obsesiva do oco, denatureza dolorosamente corporal, que convirte Contra Rochester dadebutante Miriam Sánchez Moreiras nun poemario da oquedade. Está o oco inicial, denunciando a amputación do corazón nunha Jane Eyreadolescente, e as sucesivas fendas, feridas, picaduras que percorren o corpo, e tamén o oco do leito e o da letra u, ambivalente (útero eUlises ausentado). Na mesma beira, a modo de contrapunto, artéllase aestratexia (ou Breve tratado sobre a gravidade) pola que o oco setransformará en receptáculo, presto a ser enchido, a adquirir apropiedade do grávido.
