Antón non quería comer. Pensaba que a cunca do leite era un mar branco cheo de néboa quente que lle subía polo nariz. Sentía que naquelmomento viña Pedro O Chosco para pecharlle os ollos lentamente. Antónpediu que lle trouxeran o seu can, que lle fixeran un barco con migade pan, que lle trouxeran un vento para botar fóra toda a néboa, quelle enviasen un rabaño de ovelliñas..., pero Antón seguía sen ter fame e non quería comer, cada vez tiña máis sono. Ninguén conseguiu queAntón tomase o seu leite, pero si conseguiron outra cousa bendiferente.
