Trátase dunha poética que, por ausentarse totalmente dos obxectos, daexpresión e da significación, intenta dar conta dos corpos, do mundo,dun eu e do seu pensamento. Así e todo, a identidade esfarélase fronte á idea enorme do tempo: algo lingüístico que quita o alento... Pois o significado en ningún idioma, podería dicir a conmoción do corpo. Sóa estrañeza articula a fala na que se di o límite.Nesta obra a autoravira cara a unha escritura directa.
