Cándido Branco xa estaba canso de camiñar, e decidiu pasar a noite óraso por aforrar o diñeiro da pousada e a fatiga de chegar a ela.Escolleu un sitio que lle pareceu xeitoso, ó abrigo dun piñeiro, emerendou do pan e do queixo que lle quedaba. Aínda faltaba un bopedazo para a noite.O mar estaba tranquilo e brillaba baixo os inxergados raios, do sol.Aló abaixo, na pequena baía ó pé dos penedos, había un dragón varadona area.
