AA.VV
Eguzki Amandreak beilegitik gorrixkarantz egin du, eta emeki makurtuzUrriko atxaren ostetik apalduz doa.
Ez da haizearen laztanik, ez hegaztien kanturik, ez ezelako piztiarenufadarik sastraka artean, ez dago inongo loreren lurrinik, ez zomorrourduririk.
Ezinegonez dago lurra, Ama. Egunak daroaz dardarka, ikara baten, oihubarik, matrailak estutuz erditu guran.
Eguzkiaren gorriak biziagorantz egin du, eta zain sendoren batlehertuta odolez tindatu du ortzimuga, guztiz ostendu aurretik. Odoljario horrekin batera bota du oihua, orroa!... eta erditu egin da Ama, arrakalatu Lurra erraietako barren bideetatik, Baltzolatik, biziaerne dadin.
