Almanaque musical contén doce poemas, un para cada mes
do ano, nos que o fío condutor é a música clásica,
cos intérpretes dunha peculiar orquestra de intrumentos
de corda. Os versos de Antonio Rubio evocan o tempo,
o pentagrama, a batuta, a ritmo de valse e alalá,
sinfonía, tocata e romaría.
Cos seus inseparables violíns, violas e violonchelos,
e elegantemente conxuntados, os músicos que retrata
David Pintor adoptan posicións e situacións divertidas,
fóra do habitual contexto dunha sala de concertos.
Uns de aparencia humana e outros do reino animal,
forman un grupo fantástico que para si quixeran
os mellores compositores.
