Lalín, outono do 1946. O avogado Román Ulloa recibe o encargo de
convencer aos descendentes dunha familia fidalga republicana para
que vendan o seu pazo a un alto mando afín ao réxime, encaprichado
coa propiedade.Así comeza Acta de vítimas, novela sobre os abusos seudolegaisamparados polo franquismo, e recreación dunha época terrible naque o medo era rasgo definitorio dunha sociedade sometida. As sutíspresións, as medias verdades susurradas, a tensión ambientalpermanente, conforman a contorna na que respiran día a día unhagaleríade personaxes que abranguen un amplo mostrario de actitudes: desde
o colaboracionismo activo ata o forzado, pasando pola resignación
cabal e os brotes illados de rebeldía. Pero, como o impulso devivirsobreponse a todo, nestas páxinas hai tamén cabida para a tenrura,alembranza, o agarimo, o humor? e os arroutos de dignidade mesmono contexto máis hostil e opresivo. A multitude de caracteressecundariosque poboan o relato complementan unha visión daquela Galiciadesapacible e gris, especialmente para as vítimas sen acta que as
recoñecera como tales.
Lalín, outono do 1946. O avogado Román Ulloa recibe o encargode
convencer aos descendentes dunha familia fidalga republicanapara
que vendan o seu pazo a un alto mando afín ao réxime,encaprichado
coa propiedade.
Así comeza Acta de vítimas, novelasobre os abusos seudolegais
amparados polo franquismo, e recreación dunha época terrible na
que o medo era rasgo definitorio dunhasociedade sometida. As sutís
presións, as medias verdadessusurradas, a tensión ambiental permanente, conforman a contorna naque respiran día a día unha galería
de personaxes que abranguen unamplo mostrario de actitudes: desde
o colaboracionismo activo ata o forzado, pasando pola resignación
cabal e os brotes illados derebeldía. Pero, como o impulso de vivir
sobreponse a todo, nestaspáxinas hai tamén cabida para a tenrura, a
lembranza, o agarimo, ohumor... e os arroutos de dignidade mesmo
no contexto máis hostil e opresivo. A multitude de caracteres secundarios
que poboan orelato complementan unha visión daquela Galicia
desapacible e gris, especialmente para as vítimas sen acta que as
recoñecera comotales.
