Nun texto narrativo que se achega aos límites do narrado para podercontar a historia dunha vida xa case na extenuación, Miguel Sanderealiza unha procura no que queda dos sentimentos e na conscienciaesvaecida do tempo. A través da palabra núa e sincera, da esgazadaexpresión da verdade dunha voz, a protagonista leva a literatura aoterritorio inexplorado onde as emocións tecen e destecen o que quedadunha existencia. Este relato conmovedor, concibido cun sorriso decomplicidade, conta a historia da anciá María, prostrada nunha cadeira de rodas, que pasa as tardes recluída nun cuarto da súa casa vendocomo, hora a hora, discorren os días. Mira pola ventá e, de cando envez, lembra fragmentariamente episodios da súa vida. Ata que unedificio en construción lle quita o único que lle quedaba: aposibilidade da contemplación. Para ela, a vida toda permanece detrásdeses novos muros que a cercan, polo que non lle queda máis remedioque imaxinala.Despois de obter o Premio Repsol en 2006 con 'Se algúndía esta muller morta', Miguel Sande retorna volve con 'A vida fóra',outro convite para lectores apaixonados polas historias intensas
