Fran regresa de adulto á vila de onde o desterraron de cativo. Vén ase desfacer da casa patrucial,chea de tristes recordos. Decorado de cartón pedra, reserva do eco, avila semella estar sumidanun letargo perenne.Don Tino un carteiro e mestre represaliado polo franquismo fixerafeliz por un tempo aquel neno,mais xa todo fica no pretérito. Todo O pasado non pasa nunca e opresente continuo é unha colaxe de reencontros, de cartas e de amor.
