Camilo Nogueira ofrece n’ A terra cantada unha primeira antoloxía deoitenta dos seus textos políticos (intervencións parlamentarias,discursos, artigos e ensaios), escritos a maior parte deles nosúltimos anos. Precedido por un limiar , "O comezo do mundo", o libroartéllase arredor de catro capítulos que son outros tantos eixos daspreocupacións políticas do autor: o primeiro, "Provincia ou nación"(onde aborda as cuestións referidas ao desenvolvemento do movementonacional galego), o segundo, "A memoria e a amnesia" (no quereflexiona sobre as contradicións existentes sobre o papel de Galicia, Cataluña ou Euskadi dentro de España), o terceiro, "Unha revoluciónhistórica" (onde percorre e analiza os fitos decisivos do procesoconstitucional europeo recente), e, por último, "O imperio declinante" (no que, dende a súa dilatada experiencia internacional, dá contadalgúns dos acontecementos máis salientables da última década).Nogueira ofrece un libro con unidade e grande coherencia pola súaintención explícita de propoñer ao lector como fío condutor unhareflexión sobre a construción do proxecto nacional galego nos últimosdous séculos. Interpretación ou lectura non tanto como a historia dunnacionalismo concibido como ideoloxía, senón como unha proposta deliberdade, progreso e independencia que, cos seus erros e os seusacertos, reflicte a procura do autogoberno para Galicia situarse comonación no mundo sen mediacións políticas estatais sacralizadas.Nogueira enuncia unha menxase esperanzada para unha Galicia convontade de mudar a súa perspectiva histórica, reencontrándose comonación política, unindo a memoria do pasado co proxecto do futuro.
