Enxergar é poñer todos os sentidos, mais os da intuición,sobre o que nos arrodea: a sensibilidade. Cómpre pois enxergaragora o que nestas liñas se nos conta sobre un anaco davida de Iván Marrube: unha terra, un tempo e unha acción.Non podía ser doutro xeito, é esta unha homenaxe que LoisDiéguez, en plenitude, fai a súa nación, Galiza, á Terra deseu. Á Ribeira Sacra con capital en Monforte e a esa aldea acabalo do Courel dos tesos cumes, Salcedo. Por aquí o Osoesperta polo Entroido e segue anunciando cada primavera.O paso pola Coruña, con outras incursións, incluso a Malí eá Tombuctú, capital da nación negada Tuareg, no corazóndo Sahara. O tempo é o noso, entre un e outro Entroido.Na acción os personaxes, como enfermos, arrastran o debateentre o rural e o urbano, entre o imperio e a nación, entre ohumanismo e a mercantilización. E os conseguintes efectos:as contradicións, a crise de identidade, a anomía. Gabanciosodesvarío tras unha publicidade arrodeada de bixuterías, LaCoruña es Cielo... Guión cinematográfico con luz, sombras,policromía, arrecendo a loureiro e tamén a gasóleo urbano,cunha inquietante música de fondo, quizais de chirimía, a cabalo
da que cabalgamos sobre horizontes de montes e entreurbanizacións impersoais en que cada día se acenden, ardene apagan os sete pecados capitais. Sabor a filloa e a pizza?e detrás de nós, a gadoupa, a sorpresa ancestral da Poutadado Oso, o bater da identidade, construída por tradicións,pescudas, innovacións, por relacións cun mundo que taménnos zuga, engole, uniformiza e escraviza. Lois Diéguez fendetópicos, abre novos vieiros na Galiza das encrucilladas.
Enxergar é poñer todos os sentidos, mais os da intuición,sobre o que nos arrodea: a sensibilidade. Cómpre pois enxergaragora o que nestas liñas se nos conta sobre un anaco davida de Iván Marrube: unha terra, un tempo e unha acción.Non podía ser doutro xeito, é esta unha homenaxe que LoisDiéguez, en plenitude, fai a súa nación, Galiza, á Terra deseu. Á Ribeira Sacra con capital en Monforte e a esa aldea acabalo do Courel dos tesos cumes, Salcedo. Por aquí o Osoesperta polo Entroido e segue anunciando cada primavera.O paso pola Coruña, con outras incursións, incluso a Malí eá Tombuctú, capital da nación negada Tuareg, no corazóndo Sahara. O tempo é o noso, entre un e outro Entroido.Na acción os personaxes, como enfermos, arrastran o debateentre o rural e o urbano, entre o imperio e a nación, entre ohumanismo e a mercantilización. E os conseguintes efectos:as contradicións, a crise de identidade, a anomía. Gabanciosodesvarío tras unha publicidade arrodeada de bixuterías, LaCoruña es Cielo... Guión cinematográfico con luz, sombras,policromía, arrecendo a loureiro e tamén a gasóleo urbano,cunha inquietante música de fondo, quizais de chirimía, a cabalo
da que cabalgamos sobre horizontes de montes e entreurbanizacións impersoais en que cada día se acenden, ardene apagan os sete pecados capitais. Sabor a filloa e a pizza?e detrás de nós, a gadoupa, a sorpresa ancestral da Poutadado Oso, o bater da identidade, construída por tradicións,pescudas, innovacións, por relacións cun mundo que taménnos zuga, engole, uniformiza e escraviza. Lois Diéguez fendetópicos, abre novos vieiros na Galiza das encrucilladas.
