Odoyno Veremudiz foi un monxe galego do século X. Pouco antes demorrer, no ano 982, redactou un documento, a modo de testamento: odestino que quería dar á súa propiedade máis querida, a igrexa eterrar de Santa Comba de Bande, que herdara de seu pai Veremundo. Mais antes de rematar o documento que doaba Santa Comba ao mosteiro deCelanova, Odoyno quixo explicar con certo detalle o que supuxera parael o mantemento de dita propiedade en vida e, de paso, o seu propioperiplo vital.
O relato inclúe o contacto cos mais importantespersonaxes da sua época, como o rei de león Ranemiro II, o bispoRudesindo (San Rosendo), a abadesa fundadora de Guimarães, MumadomnaDidaz, e o "conde santo" de Lourenzá, Osorio Guttierriz. Tamén narraOdoyno a súa aventura amorosa cunha xoven abadesa, Onneca, probablefilla de Mumadomna.
Todos estes pormenores dotan a este documento dunha importancia única, que este libro trata de ofrecer aos lectores e lectoras xunto cun amplo comentario sobre as circunstanciaspolíticas, económicas e culturais dunha época esquecida na que afronteira sur de Galicia limitaba co río Mondego.
