Camiñar polos versos de A elegancia do século é facelo polas rúas decalquera cidade. Só cómpre a disposición dunha ollada atenta esolidaria, pois non é outra a mirada da poeta sobre a realidade cotiá. En efecto, a cidade e os seus moradores son o centro do poema. Acidade é metáfora da humanidade, encrucillada de vidas e de camiñospolos que van chegando xentes nun deambular incansable. En cada poemaatopamos lugares e personaxes recoñecibles, contemplados desde unhaperspectiva próxima, nus ante a loita pola supervivencia. Son homes emulleres cheos de valor e dignidade, persoas anónimas, peroconscientes, non derrotadas.
Este é un libro vital, un canto de esperanza, no que a tenrura e ohumanismo conviven coa ironía, o xogo e a experimentación. Un poemario sereno e comprometido, onde as palabras, xustas e belas, conviven enharmonía. Ese é o sentido último da palabra poética, o gran valor de A elegancia do século.
